Witam na Karol-Miarka.pl!     Znajdziecie tutaj wszystkie informacje dotyczące partona I LO w Mikołowie

Po śmierci ojca (zmarł 10 maja 1850r.) Karol Miarka objął posadę nauczyciela w szkole w rodzinnej wsi. 1 czerwca 1850r. pielgrzymowicka gmina oraz patron tamtejszej szkoły pow jednogłośnie Karolowi Miarce posadę nauczyciela. Uczył 200 dzieci z Pielgrzymowic, Golasowic, Golasowskiej Kolonii i Jarząbkowic. Pełnił też obowiązki organisty i kościelnego w Pielgrzymowicach i w filialnym kościele w Golasowicach. Ponadto był pisarzem gminnym, urzędowym sędzią polubownym, a wkrótce zawołanym adwokatem ludowym, słynnym w całej okolicy - pisywał ludziom pisma do sądu i władz oraz prowadził za nich procesy w sądach i sprawy w urzędach. "Przez długi szereg lat był on królem wsi i jej okolicy - pisał o Karolu Miarce Jan Skryba - wprawdzie niekoronowanym, ale za to tem absolutniejszym. Z tych wszystkich zajęć napływały dosyć obfite dochody, więc też było i za co zabawić się; Miarka lubił wówczas żyć dosyć wesoło, jednakże trzymał się zawsze w granicach przyzwoitości. Na wszystko starczyło mu czasu, bo był młody, zdrowy i do wszystkiego nader zdolny. Nie należy bynajmniej przypuszczać, że na wszystkie strony zajęty Miarka może zaniedbywał swoje obowiązki: szkołę i organistostwo. Bynajmniej! Ambicja i niewątpliwie wielkie poczucie obowiązku nie pozwalały mu na jakiekolwiek zaniedbania. Szkoła jego była zawsze wzorowo prowadzona. W 1853 r. wizytator szkół ks. Bogedain uznał szkołę Miarki za bardzo dobrze pracującą a Miarkę za jednego z najlepszych nauczycieli, którego szkoda pozostawić na tak skromnym stanowisku w zapadłej wiosce, a w 1864 r. biskup sufragan Włodarski podczas wizytacji kanonicznej szkół stwierdził i orzekł, że szkoła Miarki jest najlepsza w całym dekanacie Żorskim. Podobnie i obowiązki organisty spełniał punktualnie i sumiennie; sam posiadał głos piękny, a jego śpiewacy szkolni, których sobie dobrał i w kościele używał do upiększania nabożeństw, byli nie tylko nowością, ale i chlubą parafii pielgrzymowickiej".


W 1873 r. redakcja "Katolika" przeniesiona została do Mikołowa. W tym mieście Miarka założył własną drukarnię i wydawnictwo, tworząc w ten sposób ośrodek wydawniczy masowo dostarczający czytelnikowi polskie słowo drukowane. Poza "Katolikiem" wydawał inne pisma, jak tygodnik o charakterze oświatowo moralistycznym "Monika". W Mikołowie Miarka prowadził działalność w latach 1875-1880.


Nr 48 Katolik 30 listopada 1876
Katolik tłoczony we własnej drukarni Miarki w Mikołowie


Od prześladowanego Miarki odstąpiło nieco i społeczeństwo, i duchowieństwo. Nie mogąc podołać ciągłej i bezustannej walce z Niemcami, Miarka zmuszony był przenieść się do Cieszyna, gdzie jednak działał niedługo, gdyż zmarł tamże dnia 15 sierpnia 1882 roku. Pochowany został na Cmentarzu Komunalnym w Cieszynie.